Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

23 Ocak 2016 Cumartesi

BIRAKMAYI ÖĞRENMEK

Ben de artık başladığım işleri yarım bırakabilen biri oldum. Bu konunun beni bu kadar sevince boğması da normal sanırım. Hayatımı sürekli hedefler peşinde koşan olarak nitelendirenlere bezdiğimden midir, yoksa içimdeki azmin sonuna yaklaştığımdan mı bilmem çok güzel bırakıyorum, çok da iyi oluyor.

Pek bir istekli başladığım Fransızca kursumu 3 haftada bıraktım, azimle okuyacağım sandığım Fotoğrafçılık ve Kameramanlık bölümünü vizelere gidememişken, finallerle geçmeyi mümkün görmeyip bıraktım. 

Düzenli yazma konusunda kararlı olduğumu düşündüğüm blog yazma için motivasyon oluşturma isteğimi bıraktım.

Canımı sıkan insanlarla yıllar yılı süren arızalı ilişkilerimi bıraktım. Ardımda bıraktığım herkes ve her şeyle bir parçam kaldı muhtemelen ama bırakabilme yeteneği olarak görmek saçma olsa da her şeye bağımlı modda yaşayabilen biri için bunlar güzel işler.

Kötü beslenmeyi de külliyen bırakmış olabilirim. Aylardır Fast Food yemediğim gibi Yemeksepetini açık yarım saat dolanıp gördüğüm her yiyeceğe duyduğum soğukluk sonuçta bana leziz mi leziz bir somon yedirtti, üstelik kepekli kısırla birlikte inanılmaz keyifliydi, hatta 5 aydır gelmeyen ilhamımın kaynağı bile olabilir bu kim bilir!


Bir de bırakmadıklarım ve bundan da gayet mutlu olduklarım var. Örneğin spor! Haftamın büyük çoğunluğunu, 5-6 gününü geçirip de serotoninle çıldırarak gelip huzurla okuyup sızdığım günleri bırakmak nasıl olabilir ki!

Üstelik artık salonda pek sevgili arkadaşımı da spor güruhuma dahil edip gönlümce şapşikleşebiliyorken birlikte, nasıl olsun zira o tam bi tatlış bebek! Hatta bence asıl ilham o oldu :)


Karlı kışlı atıştırmalı soğuklu bir istanbul gününü de yalnız kalmaktan hiç hoşlanmadığım tek gün olan cumartesi yalnız geçirmekten keyif alır hale gelebildiğim için de gayet okeyim. Okumak da iyi ki var. Martılar kara inat sararan havada uçabiliyorsa bunlar hep ilham, ben teee nerelere kadar uçar giderim kimse tahmin bile edemez! Zira bu denli olumlu gelişme katedebileceğimi, psikolojimdeki değişimin beklentilerimin üzerinde iyi gitmesi hep şükran sebeplerim...


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder