Nasıl heves belli değil, o kadar çok işi, etkinliği her şeyleri bir anda yapmak istiyorum ve tabii ki başaramıyorum. Sanat sepet işlerine merakım ise son 10 yılımda özellikle sabit hevesle sürüyor. Tabii ki üretim kısmında alabildiğine pasif kalsam da gayet ilgili bir sanat galerisi, müze, tiyatro takipçisi olmaya çalışıyorum. Her akşamımı okulda geçirdiğim son bir yıl haricinde de ruhumu doyurmaya dönük pek çok aktiviteye keyifle katılmıştım.
Bu okulun bitip rutinimin spor ve sağlık olduğu günlere de bolca tiyatro serpiştirmeye karar vermem doğrultusunda, dün gece, tüm günü yürüyerek geçirip üstüne spora gitmemişim gibi biraz daha yürüyerek Cevahir'de Devlet Tiyatrosu'nun Geçtim Ama Tiyatro'dan oyunu izledim.
Başrol oyuncularından önceden de Bahar Noktası, Inishmore'lu Yüzbaşı gibi oyunlardan tanıyıp sevdiğim Cengiz Baykal yanı sıra, keyifli bir ekip ve yine sahnede müzisyenlerden oluşan keyifli bir ambiyansta, Kosova'nın bağımsızlığını bekledik durduk :) Bağımsızlık gününe oluşturulan oyunun hazırlıklarını izlerken bolca kahkaha attıran, güldürürken düşündüren güzellikte repliklerin havada uçuştuğu, Prizren'i gezip gördükten sonra ne demek istediklerini çokça içten hissettiğim bir oyun oldu ve keyifle izledim. Yine siyasi dokundurmacalardan, rakının ayrana dönüşmesinden, kutulardan, milletvekili maaşlarına dem vurmalardan gidiyordu ancak gidebilmesi de başarıydı, mucizeviydi. Düşünenlere tavsiye ederim. Efsane repliğe gelecek olursak da;
"As God is my witness, as God is my witness they're not going to lick me. I'm going to live through this and when it's all over, I'll never be hungry again. No, nor any of my folk. If I have to lie, steal, cheat or kill. As God is my witness, I'll never be hungry again."
hope to be full always!
Sporda da Paris sokaklarında bisiklet turlarından, Yeni Zelanda Pancake parkurlarında yürüyüşlere çeşitli alanlarda çalışmalardayım, ölçümlere az kaldı.
Sağlıkla kalınız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder